Mi Venezuela...
23. júlí 2008 klukkan 00:08
Heyó
Það er mikið búið að gerast síðustu vikurnar. Fór meðal annars á ströndina, 2 sinnum. Bróðir minn hérna var 20 ára. Fór og heimsótti 2 aðrar borgir og ég sagði bæ við alla vini mína hérna og fjölskyldu.
Það er mjög erfitt að kveðja alla. Mjög erfitt. En svona er lífið. Þetta er semsagt mitt lokablogg í Venezuela. í fyrramálið flýg ég til Caracas, fimtudaginn förum við á ströndina og á föstudaginn flýg ég til New York. Ég lendi s.s. á Íslandi á laugardaginn.
Ég vill þakka öllum sem nenntu að lesa bloggið mitt ég gegnum þetta ótrúlega skiptinemaár. Þetta er eitthvað sem ég á aldrei eftir að sjá eftir.
Takk fyrir mig og við sjáumst á fróninu.
ps. Mamma, nenniru að kaupa sokka, nærbuxur, boli og peysur:D
Það er mikið búið að gerast síðustu vikurnar. Fór meðal annars á ströndina, 2 sinnum. Bróðir minn hérna var 20 ára. Fór og heimsótti 2 aðrar borgir og ég sagði bæ við alla vini mína hérna og fjölskyldu.
Það er mjög erfitt að kveðja alla. Mjög erfitt. En svona er lífið. Þetta er semsagt mitt lokablogg í Venezuela. í fyrramálið flýg ég til Caracas, fimtudaginn förum við á ströndina og á föstudaginn flýg ég til New York. Ég lendi s.s. á Íslandi á laugardaginn.
Ég vill þakka öllum sem nenntu að lesa bloggið mitt ég gegnum þetta ótrúlega skiptinemaár. Þetta er eitthvað sem ég á aldrei eftir að sjá eftir.
Takk fyrir mig og við sjáumst á fróninu.
ps. Mamma, nenniru að kaupa sokka, nærbuxur, boli og peysur:D
Por fin!
03. júlí 2008 klukkan 06:34
Happy news...
Þetta er nú eiginlega um Colombiu en ég ætla að vera grófur og segja að íbúar Venezuela líti á íbúa Colombíu eins og Íslendingar líta á íbúa Vestmannaeyinga. Nú verða einhverjir pirraðir. En ég á til dæmis eina mjög góða vinkonu hérna frá Colombíu sem lærir í borginni minni en býr í Colombíu. Ég hef farið tvisvar sinnum til Colombíu og persónulega finnst mér þetta allveg frábært land. Fólkið þar er reyndar allveg eins og fólkið hérna í Venezuela. Venezuela og Colombía eru til dæmis með allveg eins hreim. En...
Ingrid Betancourt, fyrverandi forsetaframbjóðandi Colombíu hefur verið frelsuð eftir rúmlega sex ára frelsissviptingu í höndum Colombískra fjöldamorðs- og hryðjuverkasamtakana FARC.
Það er ekki talað um neitt annað hérna í Venezuela þessa stundina nema þessar gleðifréttir. Það varð "næstum" því stríð (aftur) á milli Colombíu, Venezuela og Ekvadors vegna þess að leiðtogar FARC's voru myrtir á landamærum Ekvadors og Colombíu fyrir svona 4 mánuðum. Borgin mín til dæmis fylltist af hermönnum þar sem ég er mjög austanlega í Venezuela.
En það voru alls um 15 manns sem voru frelsaðir, þar á meðal 3 bandarískir verktakar og 11 colombískir hermenn.
FARC er viðbjóður, en þetta er svo sannalega gleðifréttir og skref í rétta áttina í að S-Ameríka verði ekki þekkt sem heimsálfan "þar sem þú átt alltaf að vera hræddur".
Að öðru. "Systir" mín er komin heim en hún var skiptinemi í Svíþjóð. Búið að vera mikið að gerast undanfarna daga, matarboð, fólk í heimsókn og svona. Mjög gott að fá annan fjölskyldumeðlim síðustu vikurnar því hún er mjög skemmtileg og okkur leiðist ekki að tala um muninn á
Evrópu: Þar sem allt er fullkomið en fólkið er leiðinlegt og "kalt"
og
Venezuela: Þar sem ekkert er fullkomið en fólkið hérna hefur "tilfinningar".
Á morgun ætla ég að skella mér með nokkrum vinum uppí Anders-fjöllin. Förum á stað þar sem er svona "bláa lónið" hérna í Venezuela. Nema að þar verðum við í svona 2000 metra hæð yfir sjáfarmáli, sem er töff.
Laugardaginn legg ég stað í smá ferðalag með vinum mínum á ströndina. Verður ógó gaman held ég
Laterss...
ps. í þessu bloggi var orðið Colombía notað 12 sinnum.
Þetta er nú eiginlega um Colombiu en ég ætla að vera grófur og segja að íbúar Venezuela líti á íbúa Colombíu eins og Íslendingar líta á íbúa Vestmannaeyinga. Nú verða einhverjir pirraðir. En ég á til dæmis eina mjög góða vinkonu hérna frá Colombíu sem lærir í borginni minni en býr í Colombíu. Ég hef farið tvisvar sinnum til Colombíu og persónulega finnst mér þetta allveg frábært land. Fólkið þar er reyndar allveg eins og fólkið hérna í Venezuela. Venezuela og Colombía eru til dæmis með allveg eins hreim. En...
Ingrid Betancourt, fyrverandi forsetaframbjóðandi Colombíu hefur verið frelsuð eftir rúmlega sex ára frelsissviptingu í höndum Colombískra fjöldamorðs- og hryðjuverkasamtakana FARC.
Það er ekki talað um neitt annað hérna í Venezuela þessa stundina nema þessar gleðifréttir. Það varð "næstum" því stríð (aftur) á milli Colombíu, Venezuela og Ekvadors vegna þess að leiðtogar FARC's voru myrtir á landamærum Ekvadors og Colombíu fyrir svona 4 mánuðum. Borgin mín til dæmis fylltist af hermönnum þar sem ég er mjög austanlega í Venezuela.
En það voru alls um 15 manns sem voru frelsaðir, þar á meðal 3 bandarískir verktakar og 11 colombískir hermenn.
FARC er viðbjóður, en þetta er svo sannalega gleðifréttir og skref í rétta áttina í að S-Ameríka verði ekki þekkt sem heimsálfan "þar sem þú átt alltaf að vera hræddur".
Að öðru. "Systir" mín er komin heim en hún var skiptinemi í Svíþjóð. Búið að vera mikið að gerast undanfarna daga, matarboð, fólk í heimsókn og svona. Mjög gott að fá annan fjölskyldumeðlim síðustu vikurnar því hún er mjög skemmtileg og okkur leiðist ekki að tala um muninn á
Evrópu: Þar sem allt er fullkomið en fólkið er leiðinlegt og "kalt"
og
Venezuela: Þar sem ekkert er fullkomið en fólkið hérna hefur "tilfinningar".
Á morgun ætla ég að skella mér með nokkrum vinum uppí Anders-fjöllin. Förum á stað þar sem er svona "bláa lónið" hérna í Venezuela. Nema að þar verðum við í svona 2000 metra hæð yfir sjáfarmáli, sem er töff.
Laugardaginn legg ég stað í smá ferðalag með vinum mínum á ströndina. Verður ógó gaman held ég
Laterss...
ps. í þessu bloggi var orðið Colombía notað 12 sinnum.
Afsakiđ...
01. júlí 2008 klukkan 18:46
Var Ég (Sindri Már Hjartarson) búinn að segja ykkur hvað mér þykir rosalega vænt um SYSTUR mína (Harpa G. Hjartardóttir)?
Jæja, þá er það búið...
Ekki kommenta fólk, okey?
Jæja, þá er það búið...
Ekki kommenta fólk, okey?
PS. Nostradamus var ekkert merkilegri en ég!
Viva Espańa...
30. júní 2008 klukkan 05:27
Þetta lag var sungið oft í dag, þegar Spánn varð Evrópumeistari í Fótbolta.
Að Spánn hafi unnið titilinn er góð ástæða til þess að skemmta sér í Venezuela. Fólk fór og keypt séri "djús" og lagði á vegköntunum og byrjaði að djamma. Við líka.
Myndasyrpa yfir daginn..
Þýski skiptineminn var ekki sátt
Fórum að borða
Ég var ekki sá eini sem borðaði
Það var ekki bláss í bílnum þannig nokkrir þuftu að sitja í skottinu. Svona er keyrt um í Venezuela
ýkt fersk
Stemming, u... já!
Allt útaf því Spánn vann...
En ég er ógeeeðslega þreyttur... farinn að sofa
Að Spánn hafi unnið titilinn er góð ástæða til þess að skemmta sér í Venezuela. Fólk fór og keypt séri "djús" og lagði á vegköntunum og byrjaði að djamma. Við líka.
Myndasyrpa yfir daginn..
Þýski skiptineminn var ekki sátt
Fórum að borða
Ég var ekki sá eini sem borðaði
Það var ekki bláss í bílnum þannig nokkrir þuftu að sitja í skottinu. Svona er keyrt um í Venezuela
ýkt fersk
Stemming, u... já!
Allt útaf því Spánn vann...
En ég er ógeeeðslega þreyttur... farinn að sofa
Tengo una pregunta...
19. júní 2008 klukkan 05:38
Ég er með eina spurningu.
Er það svo kallaður "rasismi" ef taxi bílstjóri segir við "gringo" eða ljóshærða manneskju í Venezuela að gjaldið frá A til B sé 10.000 bs en þegar Venenzuelsk manneskja fær verðið 8.000 bs fyrir sömu vegalengd?
Er þetta rasismi eða er þetta bara ógeðslega sniðugur Taxi bílstjóri?
Niiiiice
06. júní 2008 klukkan 04:14
Djöfull er ég orðinn harður gaur.
í alvöru!
í alvöru!
Á Íslandi þá var ég hræddur við köngulær! Ég fór í fullt af sprautum áður en ég kom hingað út, sprautur fyrir moskító, sprautu fyrir hundabiti og fullt af pöddu sprautum. En „pöddurnar“ hérna í Venezuela eru aðeins hættulegri, eða kannski ekki hætturlegri heldur svona ógeðslegri og stærri. Kakkalakkar er dagleg sjón hérna. Svo þykir ykku kannski fallegt að sjá svona stór fiðrildi en ég er ekki að djóka þegar ég segji að fiðrildin hérna eru á stærð við fokking fugl. Svo sá ég um daginn í sturtunni minni svona eithvað afkvæmi af Taruntúlu, köngulónni... en hún var dauð.
En aldrei aldrei aldrei bjóst ég við að sjá þetta kvikindi í glugganum mínum.
En...
Eins og ég sagði einhverntímann í blogginu mín þá fór ég á ströndina. Fyrsta skipti sem ég fór á ströndina í Venezuela en voandi ekki það síðasta. Ég er öruglega að fara aftur eftir svona 2-3 vikur.
Ætla að deila með ykkur nokkrum myndum.
Það búast allir að ég verði svartur þegar ég kem heim til Íslands
þannig ég er að reyna að safni tani.
Náði samt að brenna mig með sólarvörn nr. 50
Svo fengum við okkur ostrur á ströndinni
með lime.
Verð að viðurkenna að þetta er mjööööög gott
Ég er svo mikill matar"gikkur" þannig þetta var í fyrsta skipti.
Það var keyptur kassi af bjór fyrir hvern
dag á ströndinni.
Held að ég hef aldrei drukkið eins mikið magn
af bjór á eins fáum dögum.
En eldra fólkið var samt í Romminu,
sem er vinsælasta áfengið hérna.
Ég lét það allveg vera enda er það mjög bragðvont
Lét langan draum rætast og fór
á bananabát.
Var meira segja fremst
þvílíkt svlaur!
Svo kítkum við á eyðimörk frægu
sem er rétt fyrir utan Punto Fijo.
Annað sem ég get krossað við,
„farið í eyðimörk“
Ætla að deila með ykkur nokkrum myndum.
Það búast allir að ég verði svartur þegar ég kem heim til Íslands
þannig ég er að reyna að safni tani.
Náði samt að brenna mig með sólarvörn nr. 50
Svo fengum við okkur ostrur á ströndinni
með lime.
Verð að viðurkenna að þetta er mjööööög gott
Ég er svo mikill matar"gikkur" þannig þetta var í fyrsta skipti.
Það var keyptur kassi af bjór fyrir hvern
dag á ströndinni.
Held að ég hef aldrei drukkið eins mikið magn
af bjór á eins fáum dögum.
En eldra fólkið var samt í Romminu,
sem er vinsælasta áfengið hérna.
Ég lét það allveg vera enda er það mjög bragðvont
Lét langan draum rætast og fór
á bananabát.
Var meira segja fremst
þvílíkt svlaur!
Svo kítkum við á eyðimörk frægu
sem er rétt fyrir utan Punto Fijo.
Annað sem ég get krossað við,
„farið í eyðimörk“
Okey...
Ég reyndi, reyndi og reyndi að kinna fyrir heimsku íbúum Venezuela hvað Eurovsion væri. Þau voru bara ekki að skilja þetta, öll löndin í Evrópu í söngkeppni... svo eru gefin 12 stig bla bla bla bla bla...
En við vorum samt með lítið Eurovsion party hérna í Venezuela. Annað sem ég get krossað við „farið í Eurovison party í Latin America“. Þið munið kannski eftir laginu frá Spáni. Þarna gaurinn sem var með hanakamb og söng um dans. Þetta var eiginlega fyndnasta lagið en þar sem Spánverjar eru vitlausir og fatta ekki að spænskan er ekki algengt tungumál í Evrópu. Þess vegna unni þeir ekki. Skemmtilega við þetta lag fyrir „okkur“ íbúa Venezuela er að lagið fjallið örlítið um Venezuela. Hann sagði til dæmi „Y Carlos dijo, Por Que No Te Callas?“ sem þýðir „Carlos sagði, afhverju þegiru ekki“. En konungur Spánar sagði þessa frægu settningu við forsetann okkar Hugo Chavez á risa fundi, spænskumælandi landanna.
En...
Ég reyndi, reyndi og reyndi að kinna fyrir heimsku íbúum Venezuela hvað Eurovsion væri. Þau voru bara ekki að skilja þetta, öll löndin í Evrópu í söngkeppni... svo eru gefin 12 stig bla bla bla bla bla...
En við vorum samt með lítið Eurovsion party hérna í Venezuela. Annað sem ég get krossað við „farið í Eurovison party í Latin America“. Þið munið kannski eftir laginu frá Spáni. Þarna gaurinn sem var með hanakamb og söng um dans. Þetta var eiginlega fyndnasta lagið en þar sem Spánverjar eru vitlausir og fatta ekki að spænskan er ekki algengt tungumál í Evrópu. Þess vegna unni þeir ekki. Skemmtilega við þetta lag fyrir „okkur“ íbúa Venezuela er að lagið fjallið örlítið um Venezuela. Hann sagði til dæmi „Y Carlos dijo, Por Que No Te Callas?“ sem þýðir „Carlos sagði, afhverju þegiru ekki“. En konungur Spánar sagði þessa frægu settningu við forsetann okkar Hugo Chavez á risa fundi, spænskumælandi landanna.
En...
Ísland fékk mikinn stuðning. Sérstaklega frá mér
og ég fangnaði mikið þegar við fengum stig.
Vinir mínir héldu að ég væri klikkaður
en ég sagði að þetta væri mjög eðlilegt í
Evrópu og sérstaklega á Íslandi.
Íslendingar taka Eurovision mjög
mjög mjög mjög
Alvarlega.
Skiljanlega
„This is my liiiiiiife“
Djöfull var ég hress.
Fagnaði náttúrlega þegar laginu lauk.
Ég er ennþá í sjokki!
Ég var svo viss um að Ísland mundi vinna.
Við unnum samt ekki.
---
Náði að týna veskinu mínu með Venezuelska kortinu mínu.
Var peningalaus í 6 daga.
Það er hræðilegt, gjörsamlega hræðilegt. En ég er kominn með nýtt
kort þannig ég er kominn með pening aftur til að eyða.
Málið er að ökuskírteinið mitt var í veskinu.
Mamma, nenniru að sækja um nýtt ökuskírteini?
---
og ég fangnaði mikið þegar við fengum stig.
Vinir mínir héldu að ég væri klikkaður
en ég sagði að þetta væri mjög eðlilegt í
Evrópu og sérstaklega á Íslandi.
Íslendingar taka Eurovision mjög
mjög mjög mjög
Alvarlega.
Skiljanlega
„This is my liiiiiiife“
Djöfull var ég hress.
Fagnaði náttúrlega þegar laginu lauk.
Ég er ennþá í sjokki!
Ég var svo viss um að Ísland mundi vinna.
Við unnum samt ekki.
---
Náði að týna veskinu mínu með Venezuelska kortinu mínu.
Var peningalaus í 6 daga.
Það er hræðilegt, gjörsamlega hræðilegt. En ég er kominn með nýtt
kort þannig ég er kominn með pening aftur til að eyða.
Málið er að ökuskírteinið mitt var í veskinu.
Mamma, nenniru að sækja um nýtt ökuskírteini?
---
Ætla að ljúka þessu bloggi núna með spá punktum
Ég á 50 daga eftir í Venezuela...
50 daga.
SHIT
- Egill orðinn 18 ára... Vúhú!!!
- Rúni Brúni er að fara til Argentínu sem skiptinemi. Snillingur en hann fer 17. júlí þannig ég á ekki eftir að sjá hann í 2 ár.
- Þarf ekki að fara í þýsku sem 3.mál á næsta ári. Fer í skítlétt fjarnám í spænsku. Easy
- Staðfest að AFS útileigan er sömu helgi og ég kem heim. Egill, Grímur og Jörgen???
Ég á 50 daga eftir í Venezuela...
50 daga.
SHIT
Ef þér finnst gaman að eiga peninga, skildu þá eftir comment.
Segja Bandaríkjamenn hafa rofiđ lofthelgi Venesúela
20. maí 2008 klukkan 03:38
„
Stjórnvöld í Venesúela eru æf út í Bandaríkjamenn sem þau segja að hafi rofið lofthelgi landsins um helgina. Varnarmálaráðherra landsins, Gustavo Rangel, segir að þota frá bandaríska hernum hafi flogið yfir eyju úti fyrir strönd landsins sem tilheyri Venesúela.
Hann segir að fylgst hafi verið með vélinni fara inn í lofthelgina og að samtöl flugturns við flugmann vélarinnar séu til, þessu til sönnunar. Herstöð er á eyjunni og því er litið á málið alvarlegum augum af heimamönnum. Bandaríski flugmaðurinn er sagður hafa gefið þær skýringar að hann væri í æfingaferð og að hann hafi ekki áttað sig á því að hann væri í lofthelgi landsins.
Rangel segir að sendiherra Bandaríkjanna í Venesúela verði kallaður fyrir til að gefa skýringar á ferð vélarinnar og hann er á því að atvikið sé enn ein tilraun Bandaríkjamanna til að ögra Chavez forseta og hans mönnum en andað hefur köldu á milli landanna tveggja allt frá því Hugo Chavez komst til valda. “
13. maí 2008 klukkan 03:48
Þegar ég skrifa þetta blogg þá er mánudagur hjá mér og flesti vakandi en þriðjudagur á Íslandi og allir sofandi. Mér finnst það magnað
Ég nenni ekki að blogga en...
Ströndin var mjög skemmtileg, fórum á 3 mismunandi strendur og sú síðasta var mjög falleg en sú fyrsta var bara ljót. En. Ég lét gamlan og langþráðan draum rætast og ég fór á bananabát. Ég var meira að segja fremstur á bátnum. Gaman? uu.. já!
Svo náði ég að versla örlítið enda vorum við í svæði sem við köllum Zona Libre en ég veit ekki hvernig ég á að lýsa því svæði. Júbb, borgin var eins og Leifsstöð, allt ódýrt án skatts eða eitthvað þannig. Ég keypti mér töff Latin America bol, 3/4 buxur og ég keypti mér líka rakspýra/ilmvatn. Það kemur allaveganna góð lykt úr flöskunni.
Mér tókst að brenna mig all svakalega þótt að hafa notað sólarvörn númer 45. Fór á Pizza Hut og í smá stund hélt ég að ég væri á Íslandi... þangað til að ég fattaði að ég var ekki að fara í lokapróf daginn eftir og það var 30 stiga hiti. Haha, gott á ykkur á Íslandi.
Ég ætti kannski að láta inn myndir bráðum?
Síðasta laugardag fór einn af tveim bestu skiptinema-vinum mínum heim til sín. Hann er frá Sviss og á flugvellinum fundum við 2 sem erum eftir hérna hvað þetta verður erfitt 23. júlí. Við erum nefnilega í frekar stórum vinahóp. Við sem hittumst oft í viku þá erum við um 6 manns en hópurinn sem hittist kannski einu sinni í viku þá erum við um 14 manns. Það verður erfitt að kveðja alla hérna. Ég hló á bakvið skjáinn í fyrra þegar ég las gömul blogg um hvað það verður erfitt að kveðja en núna skil ég þetta. Þetta verður bara drullu erfitt. En ég á nóg eftir. 2 mánuði.
Það sem er framundann er...
Ferð til Margarita sem er eyja rétt fyrir utan Venezuela. Við erum svona 10 manns að fara og þetta verður allveg mergjað. Strönd og djamm með vinum, verður ekki betra.
Svo ætla ég og stúlka sem heitir Nora frá Þýskalandi að fara til Caracas höfuðborgarinnar. Við eigum marga vini þar og ég á einn góðann sem fór með fjölskyldunni til Colombíu síðustu jól. Þetta er anski gróft sem við ætum að gera. Við förum föstudagskvöld með nætur rútunni sem tekur 14 tíma. Verðum mætt til Caracas um morguninn og getum nýtt allann daginn í Caracas þar sem er meðal annars stærsta Mall í Suður-Ameríku. Svo skoðum við annars þessu víst ljótu borg aðeins og tökum svo aftur nætur rútuna á laugardeginum og veðrum svo mætt sunnudagsmorguninn til Mérida aftur.
Erum við klikkuð? u, já!
Ps. Djöfull væri ég ógeðslega til að hafa farið á þessa tónleika: Paz sin Fronteras sem voru í Colombíu. Mætti segja að best of the best hafi mætt úr Suður-Ameríku fyrir utan Shakiru og Ricky Martin sem afboðuðu sig degi fyrri tónleika. Frétti að þarna hafi verið um 200.000 manns og sumir þurftu að mæta klukkan 2 um nóttina deginum áður til að fá gott pláss en tónleikarnir byrjuðu rétt eftir hádegi daginn eftir. En ég hefði sko til í að hafa verið þarna. Fann þetta video á youtube:
Heyrumst
Ég nenni ekki að blogga en...
Ströndin var mjög skemmtileg, fórum á 3 mismunandi strendur og sú síðasta var mjög falleg en sú fyrsta var bara ljót. En. Ég lét gamlan og langþráðan draum rætast og ég fór á bananabát. Ég var meira að segja fremstur á bátnum. Gaman? uu.. já!
Svo náði ég að versla örlítið enda vorum við í svæði sem við köllum Zona Libre en ég veit ekki hvernig ég á að lýsa því svæði. Júbb, borgin var eins og Leifsstöð, allt ódýrt án skatts eða eitthvað þannig. Ég keypti mér töff Latin America bol, 3/4 buxur og ég keypti mér líka rakspýra/ilmvatn. Það kemur allaveganna góð lykt úr flöskunni.
Mér tókst að brenna mig all svakalega þótt að hafa notað sólarvörn númer 45. Fór á Pizza Hut og í smá stund hélt ég að ég væri á Íslandi... þangað til að ég fattaði að ég var ekki að fara í lokapróf daginn eftir og það var 30 stiga hiti. Haha, gott á ykkur á Íslandi.
Ég ætti kannski að láta inn myndir bráðum?
Síðasta laugardag fór einn af tveim bestu skiptinema-vinum mínum heim til sín. Hann er frá Sviss og á flugvellinum fundum við 2 sem erum eftir hérna hvað þetta verður erfitt 23. júlí. Við erum nefnilega í frekar stórum vinahóp. Við sem hittumst oft í viku þá erum við um 6 manns en hópurinn sem hittist kannski einu sinni í viku þá erum við um 14 manns. Það verður erfitt að kveðja alla hérna. Ég hló á bakvið skjáinn í fyrra þegar ég las gömul blogg um hvað það verður erfitt að kveðja en núna skil ég þetta. Þetta verður bara drullu erfitt. En ég á nóg eftir. 2 mánuði.
Það sem er framundann er...
Ferð til Margarita sem er eyja rétt fyrir utan Venezuela. Við erum svona 10 manns að fara og þetta verður allveg mergjað. Strönd og djamm með vinum, verður ekki betra.
Svo ætla ég og stúlka sem heitir Nora frá Þýskalandi að fara til Caracas höfuðborgarinnar. Við eigum marga vini þar og ég á einn góðann sem fór með fjölskyldunni til Colombíu síðustu jól. Þetta er anski gróft sem við ætum að gera. Við förum föstudagskvöld með nætur rútunni sem tekur 14 tíma. Verðum mætt til Caracas um morguninn og getum nýtt allann daginn í Caracas þar sem er meðal annars stærsta Mall í Suður-Ameríku. Svo skoðum við annars þessu víst ljótu borg aðeins og tökum svo aftur nætur rútuna á laugardeginum og veðrum svo mætt sunnudagsmorguninn til Mérida aftur.
Erum við klikkuð? u, já!
Ps. Djöfull væri ég ógeðslega til að hafa farið á þessa tónleika: Paz sin Fronteras sem voru í Colombíu. Mætti segja að best of the best hafi mætt úr Suður-Ameríku fyrir utan Shakiru og Ricky Martin sem afboðuðu sig degi fyrri tónleika. Frétti að þarna hafi verið um 200.000 manns og sumir þurftu að mæta klukkan 2 um nóttina deginum áður til að fá gott pláss en tónleikarnir byrjuðu rétt eftir hádegi daginn eftir. En ég hefði sko til í að hafa verið þarna. Fann þetta video á youtube:
Heyrumst
Upplifun...
25. apríl 2008 klukkan 08:16
Heimsálfa: Suður-Ameríka
Land: Venezuela
Borg: Mérida
Dagsettning: 24. apríl
Klukkan: 19:33
Persóna 1: Sindri
Persóna 2: Gaurinn sem rændi Sindra
Ég vissi að þessi dagur mundi koma, ég er í rauninni búinn að bíða eftir honum síðan ég kom hingað. Ég var rændur. Þetta er kannski það hræðilegasta sem ég hef lent í á ævinni þar sem það eru framin morð í borginni minni mörgum sinnum á mánuði og Caracas, höfuðborgin er með hæðstu morðtíðni yfir allar höfuðborgirnar í heiminum.
Ég var s.s á leiðinni heim af fótboltaæfingu og ég þarf alltaf að labba í gegnum dálítið hættulegt svæði til þess að komast heim. Þetta er brú sem ég þarf að labba yfir og undir brúnni er eitthvað sem við köllum "barrios" og er svæði þar sem fátækafólkið bókstaflega býr til sín eigin heimili úr málmplötum, spýtum og ýmsu öðru drasli. Þegar ég var kominn yfir brúnna leit ég fyrir aftan mig og þar var enginn en þaðan eru aðeins um 100 metrar í ein stærstu gatnamótin í borginni. Svo allt í einu grípur 25-30 ára gamall maður í öxlina á mér með brotna glerflösku í hendinni og lætur flöskuna við magann á mér. Hann sagði mér að stoppa.
Það sem ég var með í töskunni voru fótboltaskórnir, legghlífa, 60 GB iPod, veskið mitt og símann.
Hann spurði mig hvort ég talaði spænsku og ég svaraði já. Ég skal lýsa fyrir ykkur spjalli sem ég aldrei eftir að gleyma:
Hann: Talaru spænsku?
Ég: Já
Hann: Ég er að ræna þig og ekki reyna að flýja því vinur minn er þarna rétt hjá gatnamótunum ef þú skyldir reyna að hlaupa
Ég: Já, hvað viltu
Hann: Hvað ertu með?
Ég: Vitlu fá peningana mína?
Hann: Ertu með pening?
Ég: Já, taktu við þeim
Hann: Komdu aðeins nær götunni
Ég: Já
Hann: Komdu núna með útvarpið þitt
Ég: Ha?
Hann: komdu með mér yfir götuna, núna!
Hinum megin við götuna var húsasund og þaðan var stigi niður í þessi hverfi eða "barrios"
Hann: Komdu með útvarið þitt!
Ég: En ég er með myndir af fjölskyldunni minni á íslandi á iPodinum mínum
Hann: (Lyftir flöskunni hærra) Fljótur!! (Og labbar svona 3 skefum frá mér)
Þá ákvað ég að hlaup eins og ég væri með fokking kjarnorkusprengju í rassgatinu. Eftir svona 10 sek hlaup er ég kominn inní "fjöldann" og hættan s.s. liðin. Ég hélt samt áfram að hlaupa alla leið heim EF hann skyldi elta mig þá mundi hann ekki sjá hvar ég ætti heima.
Ég kom heim, sagði brósa og mömmu minni hérna frá þessu. Ég sagði brósa frá þessu á ensku svo ég gat notað öll sagnorðin sem ég vildi nota en svo sagði ég mömmu minni þetta á spænsku, eftir að hafa róað mig niður. Svo fór ég að brosa og hlægja.
Það sem gaurinn náði af mér var 15 Bs.F (boliviars fuerte) eða 35 Bs.F sem er ekki það mikið. Það er reyndar svona út að borða fyrir tvo hérna í Venezuela en þetta erum 250 krónur (15.Bs.F).
Magnað þetta skiptinám ekki satt?
En, vill óska Valla bró og Sonju til hamingju með afmælið 27 apríl. Bæði orðin hundgömul og kæmi mér ekki á óvart ef Valli væri kominn með gervitennur og Sonja með hárkollu þegar ég kem heim.
Adios, blogg næst þegar ég kem heim af ströndinni.
Ég heimta að þið commentið á þetta blogg, hvað finnst ykkur um þetta?
Land: Venezuela
Borg: Mérida
Dagsettning: 24. apríl
Klukkan: 19:33
Persóna 1: Sindri
Persóna 2: Gaurinn sem rændi Sindra
Ég vissi að þessi dagur mundi koma, ég er í rauninni búinn að bíða eftir honum síðan ég kom hingað. Ég var rændur. Þetta er kannski það hræðilegasta sem ég hef lent í á ævinni þar sem það eru framin morð í borginni minni mörgum sinnum á mánuði og Caracas, höfuðborgin er með hæðstu morðtíðni yfir allar höfuðborgirnar í heiminum.
Ég var s.s á leiðinni heim af fótboltaæfingu og ég þarf alltaf að labba í gegnum dálítið hættulegt svæði til þess að komast heim. Þetta er brú sem ég þarf að labba yfir og undir brúnni er eitthvað sem við köllum "barrios" og er svæði þar sem fátækafólkið bókstaflega býr til sín eigin heimili úr málmplötum, spýtum og ýmsu öðru drasli. Þegar ég var kominn yfir brúnna leit ég fyrir aftan mig og þar var enginn en þaðan eru aðeins um 100 metrar í ein stærstu gatnamótin í borginni. Svo allt í einu grípur 25-30 ára gamall maður í öxlina á mér með brotna glerflösku í hendinni og lætur flöskuna við magann á mér. Hann sagði mér að stoppa.
Það sem ég var með í töskunni voru fótboltaskórnir, legghlífa, 60 GB iPod, veskið mitt og símann.
Hann spurði mig hvort ég talaði spænsku og ég svaraði já. Ég skal lýsa fyrir ykkur spjalli sem ég aldrei eftir að gleyma:
Hann: Talaru spænsku?
Ég: Já
Hann: Ég er að ræna þig og ekki reyna að flýja því vinur minn er þarna rétt hjá gatnamótunum ef þú skyldir reyna að hlaupa
Ég: Já, hvað viltu
Hann: Hvað ertu með?
Ég: Vitlu fá peningana mína?
Hann: Ertu með pening?
Ég: Já, taktu við þeim
Hann: Komdu aðeins nær götunni
Ég: Já
Hann: Komdu núna með útvarpið þitt
Ég: Ha?
Hann: komdu með mér yfir götuna, núna!
Hinum megin við götuna var húsasund og þaðan var stigi niður í þessi hverfi eða "barrios"
Hann: Komdu með útvarið þitt!
Ég: En ég er með myndir af fjölskyldunni minni á íslandi á iPodinum mínum
Hann: (Lyftir flöskunni hærra) Fljótur!! (Og labbar svona 3 skefum frá mér)
Þá ákvað ég að hlaup eins og ég væri með fokking kjarnorkusprengju í rassgatinu. Eftir svona 10 sek hlaup er ég kominn inní "fjöldann" og hættan s.s. liðin. Ég hélt samt áfram að hlaupa alla leið heim EF hann skyldi elta mig þá mundi hann ekki sjá hvar ég ætti heima.
Ég kom heim, sagði brósa og mömmu minni hérna frá þessu. Ég sagði brósa frá þessu á ensku svo ég gat notað öll sagnorðin sem ég vildi nota en svo sagði ég mömmu minni þetta á spænsku, eftir að hafa róað mig niður. Svo fór ég að brosa og hlægja.
Það sem gaurinn náði af mér var 15 Bs.F (boliviars fuerte) eða 35 Bs.F sem er ekki það mikið. Það er reyndar svona út að borða fyrir tvo hérna í Venezuela en þetta erum 250 krónur (15.Bs.F).
Magnað þetta skiptinám ekki satt?
En, vill óska Valla bró og Sonju til hamingju með afmælið 27 apríl. Bæði orðin hundgömul og kæmi mér ekki á óvart ef Valli væri kominn með gervitennur og Sonja með hárkollu þegar ég kem heim.
Adios, blogg næst þegar ég kem heim af ströndinni.
Ég heimta að þið commentið á þetta blogg, hvað finnst ykkur um þetta?
Verga....
24. apríl 2008 klukkan 03:54
Ég sagði ykkur ekki frá því en host mamma mín hérna í Venezuela opnaði veitingarstað síðasta miðvikudag. Þessi veitingarstaður var hliðinná hótelinu sem frænka mín á hérna í miðbænum og þá flokkaðist veitingarstaðurinn undir hótel-veitingarstað sem eru nú yfirleitt ansi flottir. Mamma mín hérna sagði að hún væri hætt að elda mat hérna heima og að ég ætti að fara á veitingarstaðinn þegar ég var svangur, lúxus. Ég gat bara sagt við kokkin "Bleller... nautasteik takk fyrir með kartöflum og sallati"
Ég get sagt ykkur það að ég hefði alveg getað vanist þessu en Mamma mín hætti viku eftir að hún opnaði.
Já, ég hló...
Þetta var of mikil vinna og bla bla bla...
Þannig núna er ég aftur farinn að borða heima hjá mér, sem er bara fínt. Þetta var ágætis vika.
Það hefur nú ekki farið framhjá neinum um mótmælin á Íslandi. Þegar ég sá myndband af þessum mótmælum þá fattaði ég hvað Ísland er í rauninni lítið og saklaust land. Ég veit að margir kalla þetta "gróft" á Íslandi en þetta er bara sandkassaleikur miðað við hvernig ástandið var hérna fyrstu 3 mánuðina.
Ég bloggaði ekki gróflega um mótmælin hérna því ég vissi að eitthvað mundi gerast ef ég mundi segja sannleikann, en þar sem ástandið er mjög gott núna þá get ég aðeins sagt ykkur frá þessu.
Það sem ég hef séð með mínum eigin augum hérna:
- Hermenn að skjóta úr byssum
- Lögreglan að skjóta úr "kúlu byssum"
- Lögreglan að kasta grjótum í mótmælendur
- Mótmælendur að kasta grjótum í lögregluna
- Bensín sprengjum kastað í bíla og fólk
- Lögreglumaður í ljósandi logum (fékk bensínsprengju yfir sig)
- Svo sá ég einu sinni mann sem var skotinn niður
Ég veit ef ég hafði skrifað um þetta í desember og AFS hefði lesið þetta þá hefði eitthvað slæmt gerst.
En....
Ég er að fara á ströndina eftir viku. Ég er að fara á einu fallegustu ströndina í Karabískahafinu en stöndin heitir Chichiriviche og ég mæli með því að þið lesið nafnið aftur og segið það nokkrum sinnum. Ég fæ ekki leið á því að segja það.
Já, þetta er s.s. ein af fallegustu ströndunum í Karabískahafinu og ég er að fara þangað! Fer þangað með fjölskyldunni en svo erum við nokkrir skiptinemar (15 stk) að plana aðra ferð á ströndina í júní. Svo kem ég heim í júlí.
Þetta er að verða búið.
Það mundi gleðja mitt litla hjarta ef þið gætuð séð ykkur fært að skrifa lítið comment. Það eru margir sem hafa aldrei commentað á síðuna mína eins og Andri bróðir og Valgeir bróðir. Ég veit að Sonja er búin að skrifa öll commentin frá ykkur tveim (Valli & Sonja) því þau voru allt allt allt of jákvæð og skemmtileg til þess að vera frá Valla.
Valli, hraunaðu yfir mig. Ég er ekki búinn að fara í klippingu síðan í desember.
Ég heimta 13 comment áður en ég blogga næst...
Bæjó
Ég get sagt ykkur það að ég hefði alveg getað vanist þessu en Mamma mín hætti viku eftir að hún opnaði.
Já, ég hló...
Þetta var of mikil vinna og bla bla bla...
Þannig núna er ég aftur farinn að borða heima hjá mér, sem er bara fínt. Þetta var ágætis vika.
Það hefur nú ekki farið framhjá neinum um mótmælin á Íslandi. Þegar ég sá myndband af þessum mótmælum þá fattaði ég hvað Ísland er í rauninni lítið og saklaust land. Ég veit að margir kalla þetta "gróft" á Íslandi en þetta er bara sandkassaleikur miðað við hvernig ástandið var hérna fyrstu 3 mánuðina.
Ég bloggaði ekki gróflega um mótmælin hérna því ég vissi að eitthvað mundi gerast ef ég mundi segja sannleikann, en þar sem ástandið er mjög gott núna þá get ég aðeins sagt ykkur frá þessu.
Það sem ég hef séð með mínum eigin augum hérna:
- Hermenn að skjóta úr byssum
- Lögreglan að skjóta úr "kúlu byssum"
- Lögreglan að kasta grjótum í mótmælendur
- Mótmælendur að kasta grjótum í lögregluna
- Bensín sprengjum kastað í bíla og fólk
- Lögreglumaður í ljósandi logum (fékk bensínsprengju yfir sig)
- Svo sá ég einu sinni mann sem var skotinn niður
Ég veit ef ég hafði skrifað um þetta í desember og AFS hefði lesið þetta þá hefði eitthvað slæmt gerst.
En....
Ég er að fara á ströndina eftir viku. Ég er að fara á einu fallegustu ströndina í Karabískahafinu en stöndin heitir Chichiriviche og ég mæli með því að þið lesið nafnið aftur og segið það nokkrum sinnum. Ég fæ ekki leið á því að segja það.
Já, þetta er s.s. ein af fallegustu ströndunum í Karabískahafinu og ég er að fara þangað! Fer þangað með fjölskyldunni en svo erum við nokkrir skiptinemar (15 stk) að plana aðra ferð á ströndina í júní. Svo kem ég heim í júlí.
Þetta er að verða búið.
Það mundi gleðja mitt litla hjarta ef þið gætuð séð ykkur fært að skrifa lítið comment. Það eru margir sem hafa aldrei commentað á síðuna mína eins og Andri bróðir og Valgeir bróðir. Ég veit að Sonja er búin að skrifa öll commentin frá ykkur tveim (Valli & Sonja) því þau voru allt allt allt of jákvæð og skemmtileg til þess að vera frá Valla.
Valli, hraunaðu yfir mig. Ég er ekki búinn að fara í klippingu síðan í desember.
Ég heimta 13 comment áður en ég blogga næst...
Bæjó
